Novel@cartoonclub.kmutt

  ท่ามกลางทุ่งหญ้ากว้างใหญ่ที่ทอดยาวออกมาจากผืนป่ากว้าง มีกลุ่มควันไฟลอยออกมาจากหมุ่บ้านเล็กๆ
ซึ่งตั้งอยู่ริมลำธารที่ไหลออกมาจากป่าลึก สภาพทางเดินในหมู่บ้านระเกะระกะไปด้วยข้าวของที่เหมือนโดน
โยนทิ้งด้วยความรีบเร่ง ไกลออกไปทางท้ายหมู่บ้าน มีร่างของผู้ชายจำนวนหนึ่ง นอนไม่ไหวติงอยู่เกลื่อนกลาด
ทุกคนในมือถือมีด และดาบ ทั้งร่างนองไปด้วยเลือด ไกลออกไปมีม้านอนร้องโหยหวน พร้อมกับร่างของผู้ชาย
ใส่เกราะหนังที่แน่นิ่งไปแล้วเช่นกัน เหลือเพียงคนเดียวที่นั่งพิงกำแพงบ้านร่างกายมีรอยถูกฟันเลือดยังไหลไม่หยุด แต่งชุดคาดว่าน่าจะเป็นชาวบ้าน ตาของเขาแทบจะลืมไม่ขึ้น

เขาพึมพำขึ้นมาด้วยเสียงแผ่วเบา
"ท่านเทพารักษ์...โปรด...ช่วย...ลูกเมีย...ข้าด้วย" เมื่อสิ้นเสียงสุดท้ายลมหายใจก็ขาดหายไปร่างไร้วิญญาณทรุดลงกองกับพื้น

  ไกลออกไปยังชายป่า เสียงฝีเท้าม้า ปนกับเสียงฝีเท้าที่เร่งร้อน และเสียงหวีดร้องดังระงม กลบเสียงสรรพสัตว์
ที่อยู่ในป่าจนหมดสิ้น ทั้งหมดมีทิศพุ่งเข้าหาผืนป่าใหญ่ ชาวบ้านจำนวนหนึ่ง ทั้งผู้ชาย ผู้หญิง คนแก่ และเด็ก
วิ่งกันอย่างไม่คิดชีวิต บ้างก็อุ้มเด็ก บ้างก็ประคองกันมา วิ่งเข้าไปในป่า ทุกคนวิ่งลัดเลาะไปตามต้นไม้มุ่งสู่
เชิงเขาด้วยความเร็วที่คิดว่าตนเร็วที่สุด โดยมีกลุ่มคนใส่เกราะหนัง ถือดาบควบม้าตามประชิดมาเรื่อยๆ

หนึ่งในนั้นพูดขึ้นมา "ฮึ่ย เสียเวลากับไอ้พวกนั้นซะเยอะ พวกเราก็ตายไปคนนึง รีบไล่เก็บให้หมด ไม่งัน
นายท่านฆ่าเราหมดแน่"

ในที่สุดขบวนม้า ก็วิ่งเข้าไปในป่าจนหมด

"นั่นไง เจอแล้วแม่สาวน้อย"

ที่ข้างหน้ามีหญิงสาวชาวบ้านคนหนึ่งเดินขากะเผลกอยู่ คนที่นำหัวขบวนเร่งม้าถึงข้างตัวหญิงสาว หญิงสาวกรีดร้อง
ขอความเมตตา ชายผู้นั้นไม่ฟัง เขาเงื้อดาบขึ้นและฟาดไปเต็มแรง คอของหญิงสาวขาดกระเด็นไปจนกระแทกต้นไม้ข้างหน้า ของเหลวสีแดงพุ่งออกมาจากบริเวณที่เคยมีศีรษะติดอยู่เมื่อครู่ พุ่งกระเด็นไปรอบทิศทาง พร้อมกับร่างที่ค่อยๆ ทรุดตัวลง
 ชายสามคนที่ควบม้าอยู่แนวหน้าหัวเราะสะใจ ด้วยร่างที่คล้ายถูกย้อมด้วยสีแดง ชายคนหน้าเลียริมฝีปากขณะควบม้าไปเรื่อยๆ ด้วยความกระหยิ่มยิ้มย่อง ในที่สุดเขาก็พบความผิดปกติ

นี่มันไม่ใช่เลือด 

ถึงกระนั้นเขาก็รู้ตัวช้าเกินไป ทั้งร่างเหมือนถูกยึดด้วยเปลือกแข็ง ร่างพลิกลงจากหลังม้า เขาเหลียวหน้ากลับไป
สองคนที่ควบม้าตามมาตกอยู่ในสภาพเดียวกัน ส่วนพรรคพวกที่ควบม้ามาตามหลัง ยังหยุดอยู่ตรงศพของหญิงสาว

ไม่สิ ถ้าจะพูดให้ถูกมีคล้ายกับแขนงของรากไม้กองมหึมาอยู่ตรงที่เคยเป็นศพของหญิงสาว และยังมีกองรากไม้ขนาดเท่าตัวคนอยู่หลายกอง แต่ไม่เห็นพรรคพวกของเขาเลย ข้างๆ กองรากไม้เหล่านั้นมีม้าที่ล้มลงเกลื่อนกลาด เขาเหลือบดูม้าของตัวเองก็พบว่า มันก็ล้มลงเหมือนกัน แต่ม้าทุกตัวไม่ร้องเลยเหมือนอยู่ดีๆก็หลับไป เขาได้ยินเสียงคนเดินมา กำลังจะขอความช่วยเหลือ แต่ปากก็ขยับไม่ได้ ที่สำคัญรากไม้กองใหญ่ก็ได้เลื้อยขึ้นมาบนตัวแล้ว

หลังจากนั้นไม่นานรากไม้ทุกกองก็กลายเป็นสีแดง ปรากฎต้นไม้ขนาดกลางออกมา ออกใบ ออกดอกสีแดงงดงาม

ปรากฎการณ์ทั้งหมดเกิดขึ้นในเวลาเพียงชั่วครู่เดียว แล้วก็มีชายคนหนึ่งเดินมาถึงข้างต้นไม้สีแดง...

ติดตามตอนต่อไป

edit @ 8 Sep 2011 20:30:28 by CCKNovel